زمان انتشار: ۱۶ آذر ۱۳۹۴ -

به کجا چنین شتابان؟

به گزارش خبرنگارسرای نور؛

تقریباً چندماهی از زمان بازگشایی مدارس و دانشگاهها می گذرد، شاید برای بعضی از شماها هم این سؤال مطرح شده باشد که چرا فقط درمورد هر مناسبت در همان روز یا هفته باید صحبت کرد؟ مثلاً روز معلم ، مادر ، کارمند ، جانباز، آزاده و پرستار … یا هفتۀ دفاع مقدس ؟ آیا نامیدن آن روز یا هفته در یک سال کفایت می کند و باید تا سال آینده فراموش شود؟ حالا که فکر می کنم می بینم بعضی مواقع بعضی عادت ها فراموش می شوند ، در حالی که احترام به پدر و مادر و تکریم آنها ، مختص یک روز یا یک هفته نخواهد بود چون ارزش وجود آنها بر همگان بدیهی است. البته شاید هم برای بعضی از مناسبت ها همان روز یا هفته ، تجلیل آن کافی باشد؛ اما فکر می کنم موضوع نونهالان و نوجوانان ما که در آینده نزدیک وارد عرصۀ کار و جامعه می شوند و آینده سازان این مرز و بوم هستند ، حتی یک لحظه نباید فراموش شود چه برسد به اینکه در یک روز یا هفته به آن اکتفا کنیم و این را هم باید بدانیم که دشمنان دین و میهن یک لحظه دست ازسر فرزندان ما برنمی دارند، بلکه آنها هویت کهن ما که با دینمان عجین است را نشانه رفتند و باید یادآور شویم مقابله و دفاع از هویت ایرانی – اسلامی کم از دفاع مقدس نخواهد بود و پاس داشتن خون شهدا پس از ۳۴ سال و گذشت ۲۵ سال از دفاع مقدس وظیفۀ شرعی همۀ ماست. شاید بعضی از ما آنقدر در مسئله سیاست و اقتصاد غرق شدیم که یادمان رفته دین از سیاست جدا نیست و شاید نسبت به کِشتی فرهنگ ، در دریای متلاطم هجوم فرهنگ های غلط ، بی تفاوت یا غافل شدیم شایسته است بدانیم که اگر فرهنگ ایرانی اسلامی نباشد، هویتی هم وجود نخواهد نداشت. آیا هنوز بعضی از ما فکر می کنیم پرداختن به فرهنگ و هویت بین نسل امروز ، کار یک شب نیست و گذشت این سالها از دفاع مقدس با آوردن نامش فقط در یک هفته از سال کفایت می کند یا نه ؟ باید کمی جدی تر به موضوع فکر کرد و به آن عمل نمود. باید ریسمان را محکم کرد تا کشتی نسل امروز ، در عصر سرعت و نرم افزار و خوراک های متفاوت فرهنگی که از طرف دشمنان با ظاهری دلنشین ترسیم شده به حال خود رها نشود ، تا نسل نونهال ، نوجوان و جوان ما با موجهای غلط تهاجم فرهنگی به ناکجا آباد نرسد؟

باید گفت : بعضی ها که کارها و حرفهای تکراری را برای هیاهوی خبری و ارائه عملکرد در بوق و کرنا می کنند و بدون برنامه و دلسوزی در راستای فرهنگی وارد می شوند، باید بدانند که فرزندانشان و نسل آینده همۀ ما در گرو این سهل انگاری ها شریک خواهند شد که، خود کرده را تدبیر نیست.

البته بی تفاوتی هرکسی که ذره ای در این معضل ها مسئول است غیرقابل توجیه است چرا که سی دی هایی که از سن ۳ سالگی در دست فرزندان قرار می گیرد ، برای آنها خوراک فرهنگ ، عجایب ناممکن ، بی اساس و بی پایه می سازد و سپس الگو و آرم بر روی دفترهای مشق ، خودکار ، مدادرنگی ، کیف ، کفش و لباس و حتی ظرف های غذا می شود که نه تنها بر بی هویت کردن آیندگان با هجوم و ارائۀ فرهنگ غلط تأثیر بسزایی دارد ، بلکه رابطه های نادرست در سن کودکی و نوجوانی ، تبلیغ الگوی لباس های غربی و بی بندوباری جزء اهداف اصلی این کالاهای فرهنگی است که این زنگ خطر برای سست کردن پایۀ خانواده ها و نسل آینده است و اینها هشدارهایی است که ما باید در آینده پاسخگوی آن باشیم . چرا انقلاب کردیم ؟ چرا ۸ سال دفاع کردیم و بهترین نوجوانان و جوانان ما سینه در برابر آتش های دشمن سپر کردند ؟ آیا همه بخاطر این است که نسل آینده بی هویت شود؟

آیا ما واقعاً از نظر فرهنگی تهی هستیم؟ آیا نمی توانیم خوراک فرهنگی و الگوی مناسب و جذاب بدست نسل آینده دهیم تا جایگزین الگوی بی اساس و غلط قرار گیرد؟ ما کتابی به نام شاهنامه داریم با قهرمان های افسانه ای که از هویت هزاران ساله ما حرف ها دارد از جوانمردی ، خانواده و میهن دوستی … ما جوانان و نوجوانانی داریم که با توکل به خدا برای حفظ دین و کشورشان سینه را در برابر گلوله های دشمن سپر کردند ، آیا الگو قرار دادن آنها که به جز توکل بر خدا و عشق به میهن سلاحی نداشتند ، برای نونهالان و نسل فردا راهی برای مبارزه با تهاجم فرهنگی و حفظ هویت ها و ارزش ها نیست؟ آیندگان به قضاوت خواهند نشست!

مسئول محترمی که سهمی ازکار فرهنگی فرزندان ایران و نسل فردا در دست توست ؛ آیا تاکنون سری به دادگاههای خانواده و معضل آنها زده اید؟

آیا شنیدن افزایش آمار طلاق و علت آن را جستجو کرده اید ؟ آیا می دانید اعتیاد ، عدم اعتماد و فساد و بی بندوباری عامل از هم پاشیدن خانواده هاست؟ آیا از آمار فرزندان طلاق چیزی شنیده اید؟ آیا هنوز هم فکر می کنید وقت عمل جدی با آسیب شناسی و تشکیل کارگروه های ضربت ، متخصص و مختلف فرهنگی نرسیده است؟ به یاد می آورم که در مدرسه به ما آموختند نخستین گروهی که اجتماع و جامعه را می سازد خانواده است ؛ که اگر خشت اول کج نهد….؟!

مسئول محترم فرهنگی از وظیفۀ خود شانه خالی نکن ، چراکه کوچکترین غفلت در این زمینه ای می شود که دشمن آن را با اهداف بمباران تهاجم فرهنگی پُر می کند که این آتش اگر بسوزاند دامن همه را خواهد گرفت و تر و خشک نمی کند ، این همه بد حجابی ، الگوهای غلط لباس ، فیلم های خشن….؟ در عوض جای خالی فیلم های خانوادگی اصیل و سریال های زیبای خانوادگی که عشق و محبت بین خانواده ها و تحمل مشکلات با گذشت و وفا به عهد را ترویج می کند، حس می شود. پس کجا رفت نام مقدس مادر به عنوان سنبل استقامت ، گذشت و محبت بین خانواده ها؟ پس کجا رفت نام پدر، ستون محکم خانواده ها ، که هیچ طوفانی آن را خم نمی کرد ، مادری که در فیلم ها الگوی تربیت فرزند دخترش بود تا مادری بسازد در آینده که به نامش و به سجادۀ پر از عطرش و نزدیکی به عرش خدا دعای آن همچون دعای بزرگان دین پیش خدا با ارزش و مستجاب است. بیاییم از حرمت مادر بودن بگوییم که از دامن زن مرد به معراج می رود . از پدری بگوییم که با زحمت ، عرق جبین ، دستهای پینه بسته و استقامت و روزی حلال از مسئولیت پدر بودن که به دوش می کشد شانه خالی نمی کند و الگویی می شود برای آیندۀ پسرش.

کمی به زندگی امروز نگاه کنیم این همه تجمل ، تشریفات و امکانات نسبت به گذشته پس چرا آرامش گذشته ، محبت گذشته ، در میان آنها نیست ، چرا در کنارش استرس و اضطراب خودنمایی می کند؟ فاصلۀ نسل ها کمتر از ۱۰ سال است. چرا خانواده ها خواهر ها و برادرها باهم غریبه اند؟ چرا کسی به کسی اعتماد ندارد؟ و چرا ؟؟…….

به نظر می رسد تشریفات نبود اما ارج نهادن به بزرگترها بیشتر، بگوییم امکانات و تلفن همراه نبود ولی عشق بین پدرها و مادرها محکم تر و حاصلش محبت بین فرزندان و خانواده ها بود که هیچ امکانات و مادیاتی در دنیا جایگزین آن عشق و احساس آرامش نخواهد شد. البته کسی مخالف استفاده از امکانات و پیشرفت نیست اما نه اینکه این امکانات سلاحی شود به دست دشمن برای نابودی آیندگان. جای تأسف است که اکثر پدر مادرهای امروز با چشم و هم چشمی در کنار بستگان و دوستان آرامش را از خود و خانواه سلب می کنند ، صله رحم ، نان و نمک و هم سفره شدن معنی واقعی خود را از دست داده و فخر فروشی و بی اعتمادی جایگزین در رفت و آمدها و میهمانی هاست. پدر و مادرهایی که فقط نام مقدس پدر و مادر را به یدک می کشند اما حتی خود نمی دانند که با فخر فروشی موجب استرس بین خانواده خود و الگوی غلط دادن به فرزندان خواهند شد، مدل مبل ها ، موبایل ها ، ماشین ها ، لباس ها و …. شده به جای عشق و محبت ، درد و دل ، مشکل گشایی در میهمانی ها حتی بین خانواده های خیلی نزدیک و صمیمی پیتزا و انواع غذاهای فست فودی جای خود را به آبگوشت و عدسی ها ، دو رویی و بی اعتمادی جای خود را به محبت و عشق و اعتماد داده است.

راستی کدام از لحاظ سلامتی بهترند؟ الگوی غذای سنتی یا فست فودهای مضر ، چیپس ها بجای نخود کشمش ها؟ اگر کمی به پای درد و دل های بعضی از خانواده ها در شهرهای بزرگ مخصوصاً پایتخت بنشینی می بینی سلام و صبح بخیر فرزندان گاهی فراموش می شود ، چون استرس ترافیک و دیر رسیدن به محل کار یا مدرسه شده اصل و جای صبحانه با چای شیرین و نان داغ را گرفته و غذای ناهار هم معمولاً فست فودی است یا اصلاً خانواده ها به سفره نهار نمی رسند و شبها هم آنقدر خسته اند که دیگر همدیگر را نمی بینند. آیا این واقعاً نامش زندگی است؟ امروز که فرزندان در تمام طول روز به جای در کنار مادر قرار گرفتن ، کنار مربی مهد کودک بزرگ می شوند و پدر مادر هایی که محبت را از فرزندان خود به بهانه های پیشرفت های مادی دریغ می کنند بدانند همین فرزندان در آینده و زمان پیری و نیازمندی ، آنان را به خانه ی سالمندان خواهند سپرد.

راستی آیا تحقیق کردید که قبلاً حداقل تعداد مهد کودک ها در شهرستان های کوچک کم بود و فقط چند ساعتی مادرها برای یادگیری و سرگرمی کودکان ، آنها را به آنجا می بردند ؛ اما اکنون علاوه بر افزایش تعدادمهدکودکها ، ساعت های آن از صبح تا غروب افزایش یافته و مهدهای شبانه روزی هم ، فرزندان ها را از پدرمادرها دور می کند و حتی هنگام میهمانی ها نیز والدین حاضر نیستند فرزندان آنها در کنارشان باشند ؛ البته یادمان نرود به همان اندازه هم تعداد خانه سالمندان نیز روبه افزایش است و وااسفا و چه حیف که نام مقدس پدر ومادر به این اندازه ذلیل و حقیر شده که بعضی ها با عدم لیاقت ، این نام مقدس را به یدک می کشند و ریشۀ همۀ این تزلزل های جامعه در خانواده است و بدانیم اگر به زودی به فکر پیشگیری آن نیفتیم ریشۀ خانواده ها در جامعه رو به زوال خواهد رفت و من و تو مسئول ، مسئولیم. البته شاید بشود چند صباحی از این مسئولیت شانه خالی کرد ، اما بدانیم به همان خدایی که دوگیتی را خلق کرده روز قیامت و شرمندگی آن روز ، خواهد آمد.

نویسنده:بهناز دمیرچی

کلیدواژه ها:
زمان انتشار: ۱۶ آذر, ۱۳۹۴

مطالب مرتبط

  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین ها
  • آرشیو
مصاحبه و گفتگو
  • گزارش تصویری