دانشجویان آگاه بازی دشمن را روایت کنند
محمود مرادی در گفتگو با خبرنگار سیاسی پایگاه خبری تحلیلیسرای نور، با بیان اینکه باید واقعبینانه پرسید چرا بخشی از بدنه جوان ما به این نقطه از هیجان کاذب رسیده است، اظهار کرد: بخشی از این مشکل ریشه در نظام آموزشی ما دارد مسائلی از قبیل عدم تبیین چهره دشمن که ناشی از کوتاهی در آشنا کردن دانشآموزان و دانشجویان با نقشههای پیچیده دشمنان ایران و فراموشی تاریخی که عدم آموزش صحیح حقایق تاریخی، بهویژه بازخوانی تاریکیهای دوران پهلوی برای نسلی که آن دوران را درک نکرده است.
وی یادآور شد:خلاء ایدئولوژیک، ضعف در مبانی فکری باعث شده تا برخی دانشجویان تحت تاثیر فضای مجازی و بمباران خبری رسانههای معاند، دچار رفتارهای هیجانی و بیریشه شوند. در شرایطی که آژیرهای خطر در مرزهای جغرافیایی و امنیتی ایران به صدا درآمده و گمانهزنیها درباره حمله نظامی خارجی، بهویژه از سوی آمریکا و رژیم صهیونیستی، به اوج خود رسیده است، انتظار میرفت فضای دانشگاه به عنوان قرارگاه پیشران فکری کشور، از هر زمان دیگر منسجمتر و هوشیارتر باشد.
این نخبه علمی بیان کرد: اکنون که کشور در آمادهباش کامل برای دفع هرگونه تهدید احتمالی به سر میبرد و رسماً اعلام شده است که پروژه کشتهسازی و ایجاد آشوب داخلی، پیشدرآمد سناریوی مداخله نظامی خارجی است، پرسش اساسی اینجاست که چرا برخی دانشجویان، حتی اگر تعدادشان کم باشد، هنوز قواعد این بازی خطرناک را درک نکردهاند؟
مرادی با اشاره به نقشۀ دشمن، امروز برای هیچ ناظر میدانی پوشیده نیست، خاطرنشانکرد: بنگاههای دروغپراکنی فارسیزبان مانند «ایران اینترنشنال»، «من و تو» و «بیبیسی فارسی» شبانهروز درحال پمپاژ نفرت، یأس و تشنجافکنی هستند و ایجاد ناامنی در محیط دانشگاه، ایجاد تعلیق و وقفه در روند علم و پیشرفت، بر هم زدن انسجام ملی در شرایط رویارویی با دشمن، ایجاد مخاطرات جانی برای فرزندان مردم در دانشگاه و تصویرسازی از ایران عزیز به عنوان کشوری ناامن و آشوبزده کمترین عارضهای است که با بیکفایت مسئولان و متولیان امور در حال رقم خوردن است.
وی گفت: علاوه بر دستگاه قضایی، به نظر میرسد مجلس شورای اسلامی هم در برابر تبدیل دانشگاه به جولانگاه اوباش و هتک حرمت علم و دانش مسئول است، نباید گذاشت جماعتی کمخرد و بیمسئولیت خواسته یا ناخواسته دانشگاه را به داعشگاه تبدیل کنند و مسئول بیکفایتی که با برآورد اشتباه و یا در نگاه بدبینانه از روی تقصیر زمینهساز ناامنی محیط دانشگاه شده است مستوجب برخورد سریع، قاطع و عبرتآموز است و دانشجونمایی که پرچم کشورش را آتش میزند یعنی آگاهانه، عامدانه و از روی اراده شهروندی خود در ایران عزیز را نمیخواهد کمترین اقدام در برابر او اخراج از دانشگاه و محرومیت مادامالعمر از کلیه حقوق شهروندی است.
این نخبه علمی با اشاره به اینکه اکثریت دانشجویان ایران هیچ نسبتی با این خشونتها و هنجارشکنیها ندارند؛ اما رسانههای معاند طبق معمول، رفتار یک اقلیت را به کل دانشگاه تعمیم میدهند، یادآورشد: دانشجو اگر مطالبهگر است، باید آگاه، مسئول و ملی مطالبه کند، از مفسدان اخلاقی و قاچاقچیان گرفته تا تروریستهای تکفیری، سلطنتطلبهای دیکتاتورمنش، مفسدان اقتصادی فراری و شبکههای فساد و فحشا؛ همه و همه در یک صف واحد برای نابودی این کشور ایستادهاند و حال جای تعجب است که دانشجویی در بهترین دانشگاههای کشور و با هزینه بیتالمال، تحصیل رایگان کند اما جادهصافکن آمریکا و اسرائیل برای نابودی وطن خودش باشد.
مرادی عنوان کرد: دانشجو سرمایۀ ملی است و محیط دانشگاه باید عاری از تنشهای امنیتی باشد و اینکه دانشجویی در قالب انجمنها و تشکیلات درون دانشجویی بخواهد منافع کشور را به خطر بیندازد و در راستای تحقق اهداف دشمنان قسم خورده کشور و نظام گام بردارد دیگر از حالت سرمایهای خارج شده و یک آشوبگر تلقی میشود و در اعتراضات اخیر بحث های امنیتی و سیاسی علیه نظام، کشور و پرچم مقدس صورت گرفت و با رفتارهای تند و خارج از چارچوب مطالبهگری درصدد ایجاد آشوب و به هم ریختن نظم اجتماعی بودهایم که دیگر مماشات و سکوت کارساز نیست و شاید خیانت در حق ملت و جامعه اسلامی نام گیرد.
وی بیان داشت: تشکلهاى دانشجویى براى رسیدن به آرمانها به وجود مى آیند که فراتر از مسأله به قدرت سیاسى رسیدن و حکومت را به دست گرفتن است و هدفهاى اصلى تشکلهاى دانشجویى همان چیزهایى است که بر روى طاق بلند جنبش دانشجویى نوشته شده؛ ضدیت با استکبار، کمک به پیشرفت کشور، کمک به اتحاد ملى، کمک به پیشرفت علم، حضور و شرکت در مبارزه و پیکار همگانى ملت ایران براى غالب آمدن بر توطئهها و بر دشمنىها. اینها هدف اصلى است، این را باید فراموش نکنند.
مرادی اظهار کرد: جامعه اسلامی زمانی استوار میماند که هم جوانان احساس دیدهشدن کنند و هم در قبال سرنوشت جمعی احساس مسئولیت داشته باشند و دانشجو باید روشنگر باشد، نه میدانساز التهاب و باید تاریخ بخواند و بداند هرگاه ایران درگیر آشوب داخلی شده، نخستین بهرهبردار آن دشمن خارجی بوده است و استقلال این سرزمین آسان به دست نیامده که آسان در هیجانهای لحظهای هزینه شود.
وی گفت:کاش ذرهای تفکر و مطالعه تاریخی در این میان راه مییافت تا فهمیده شود که هربار ایران دچار آشوب داخلی شده، تنها یک برنده داشته است، «دشمن خارجی» و امروز چشم دنیا به دانشگاههای ایران است؛ باید دید که آیا این قشر بیدار، باز هم فریب آواز سرنهای بیگانه را خواهد خورد یا در صف اول دفاع از تمامیت ایران خواهد ایستاد؟مبادا پیادهنظام رسانههایی شود که علناً از تحریم، فشار و تجزیه ایران حمایت میکنند. وقتی دولت و وزارت علوم با سطحی نگری رفتار می کند و به نوعی به آن دانشجوی هنجارشکن و فاسد روحیه می دهد، وقتی قوه قضائیه گرفتار تسامح و مماشات می شود و با برخی دانشجویان فاسد، برخورد بازدارنده و پشیمان کننده ندارد، نتیجه اش جوگیر شدن و کودتاگر شدن آن دانشجو می شود.
این نخبه علمی با اشاره به تجربه تاریخی جمهوری اسلامی، اظهارکرد: گروههای مرجع همواره نقش تعیینکنندهای در صورتبندی مطالبات اجتماعی ایفا کردهاند و در این چارچوب، افکار عمومی اگرچه نارضایتیها و فشارها را بهصورت مستقیم تجربه میکند، اما این نخبگان هستند که این احساسات را به مسئلهای قابل فهم و قابل مطالبه تبدیل میکنند.
مرادی عنوان کرد: پیش از انقلاب اسلامی نیز این گروههای مرجع بودند که مسئله اصلی جامعه را نه در سطح مشکلات معیشتی یا فساد اداری، بلکه در سطح ساختار قدرت تعریف کردند و این صورتبندی، زمینه بسیج سیاسی و تغییر نظام سیاسی را فراهم ساخت و تجربه نشان میدهد که استمرار مشروعیت و امکان اصلاح درونی هر نظام سیاسی، وابسته به حضور فعال و اثرگذار نخبگان است.
ویتأکید کرد: تداوم سکوت نخبگان، پیامدهای مستقیمی بر کیفیت حکمرانی دارد و جامعهای که نخبگانش خاموش باشند، یا دچار انفعال میشود یا بهسرعت درگیر هیجانهای کنترلناپذیر، در چنین وضعیتی، حاکمیت نیز ناچار است تصمیمهایی بگیرد که فاقد پشتوانه اقناعی و اجتماعی است و این همان نقطهای است که نظامهای سیاسی را وارد مسیر فرسایش میکند؛ مسیری که در آن، اصلاح بهتدریج ناممکن میشود.
این نخبه علمی در پایان افزود: در شرایط کنونی نیز نخبگان جامعه، اساتید دانشگاه و مسولان باید رفتارهای تند، آشوب، هتک حرمت به دین و پرچم و مقدسات را محکوم کنند و با تبیین شرایط، راهنما و روشن کننده افق حرکتی جامعه باشند و مسیر دانشگاه را از جنجالها و تندرویها جدا کنند.